Wie is Kees Overtoom? Samen met Bas Wingelaar verzorgt hij de rondzending.
Ik open de deur en Kees stapt binnen, zegt sorry, ik ben 1 minuut te laat! Een vertraging is het nauwelijks te noemen, maar zegt natuurlijk wel iets over precisie. Kees had vóór het interview al heel wat verteld — leuke verhalen, maar nog niet over het postzegelthema waar we eigenlijk over wilden praten.
Laten we beginnen met de eerste vraag: hoe ben je teller geworden bij de rondzending?
Door een gesprek met Bas Wingelaar kwam naar voren dat Bas de rondzending wel wilde doen als opvolger van Inge Wiebes, maar liever niet alleen. Ik bood spontaan aan om het telwerk op mij te nemen.
Zo is de bemanning van de rondzending compleet: een trio van drie mannen dat de rondzending runt. Ed ontvangt de boekjes, Bas verdeelt ze, en ik controleer de boekjes bij terugkomst.
De rondzendboekjes worden verdeeld over drie wijken. Wanneer de boekjes terugkomen, begint mijn taak, controleren of alles correct is opgeschreven en of de bedragen kloppen. Meestal klopt de afrekening, op een enkele uitzondering na.
Volgende vraag: zijn er voldoende deelnemers aan de rondzending? Ach, wat is voldoende, er kunnen zeker nog leden bij komen.
Vraag: vind jij zelf weleens een zegel die je allang aan het zoeken bent? Nee, dat is niet het geval.
Ik ben nu bezig met het zoeken naar plaatfouten.
De uitleg over plaat- en drukfouten.: Plaatfouten — fouten die ontstaan op de drukplaat zelf. Ze komen dus in elke postzegel van die plaat terug. Drukfouten — toevallige foutjes tijdens het drukken, zoals een vlek of verschuiving; die komen niet consequent terug.
Verzamelwaarde — sommige plaatfouten maken een postzegel juist extra interessant voor verzamelaars.
Vraag: maar hoe ben je met de postzegelhobby begonnen?
Een neefje van mij vroeg: Heeft u nog postzegels? Ja — op zolder lag nog wat. Een doos. Totaal vergeten. Het neefje was snel klaar en ging weer weg. Ik ben opnieuw gaan kijken wat er allemaal te zien was. Kijken… en nog eens kijken. En toen gebeurde het. De liefde voor de postzegels was geboren. Een liefde die nooit meer is weggegaan.
Het eerste wat ik verzamelde waren de postzegels van Nederland, Zwitserland en Denemarken.
Vraag: ik weet dat je ook bezig bent met tafeltennis.
Ja, dat is zeker waar. Ik speel regelmatig en ook wel wedstrijden. Ook zing ik in twee koren, een daarvan is zingen in het Gregoriaans.
Vraag: Heb je nog meer bezigheden in verenigingen? Ja, ik ben bij verschillende clubs voorzitter.
Op onze clubavond moet je snel kijken als hem wilt spreken. Hij is er altijd, maar vaak heel even. Daarna is hij alweer verdwenen naar de volgende afspraak. Kees vertelt, de meeste vergaderingen vinden plaats op de maandagavond, waardoor ik regelmatig moet puzzelen om toch daar te zijn wat ik niet wil missen.
Ik was erg benieuwd naar de plaatfouten. Die komen vaker voor dan je denkt. Ik pakte een album en Kees begon met het speuren. Er kwam een loep aan te pas en ja hoor: er werd een puntje gevonden dat er niet hoorde te zitten.
We sloten het interview af. Met een album van mij, om te zoeken naar plaatfouten onder zijn arm, namen we afscheid. Het interview was leuk en ook gezellig.
Kees bedankt hiervoor.
Heleen van Alphen